7 juni 2007, Wieler Magazine, Wout Koster

Brabantse Helden

Onlangs verscheen de 3e editie van HELDEN, als nummer 2 genummerd. De makers (Peet Kappen en Jos en Tom de Louw, drie wielerenthousiaste Brabanders) zijn indertijd voorzichtig begonnen met een 0-nummer. Vandaar die 2. Maar het is duidelijk dat hun magazine (of moeten we het een boek noemen?) bij de wielerliefhebbers is aangeslagen.

Dat heeft alles te maken met de manier waarop zij en hun medewerkers over het Brabantse wielrennen schrijven. De artikelen zijn geschreven door mensen die van wielrennen houden. Geen fanaten (want er wordt ook best gerelativeerd), maar mensen die wel veel plezier in het wielrennen hebben. In deze aflevering van HELDEN lezen we over Frans Vos, een van die vergeten renners die de Tour reed in een Nederlandse ploeg. Jos de Louw maakte een boeiend portret van vader en zoon Theunisse en zoon Tom de Louw sprak met de jonge Brabantse renner Stef Clement. Goed dat HELDEN zich niet alleen beperkt tot wat de Fransen het cyclisme rétro (het wielrennen van vroeger) noemen.

Enkele auteurs halen herinneringen op aan hoe ze als kind of jongeman het wielrennen hebben beleefd. Meestal zijn dat herinneringen aan geluk. Het beste verhaal is van Theo Buiting. Hij schreef het portret van “de Rooien Bert”. Kenners weten onmiddellijk wie hier bedoeld wordt: Bert Oosterbosch, de fantastische tijdrijder die zo jong gestorven is. Als je het gelezen hebt, weet je wie Oosterbosch was. Een renner die vreselijk hard kon fietsen, maar die het door zijn verlegenheid en bescheidenheid in het wielerwereldje niet heeft gemaakt. Qua uiterlijk en presentatie lijkt HELDEN veel op De Muur, maar ook qua kwaliteit gaat het magazine steeds meer op De Muur lijken.