27 juli 2007, Brabants Dagblad, Jace van de Ven en René van der Lee

Een reeks van affaires, maar de liefde overleeft

Het zijn pikzwarte dagen voor de wielerwereld. De Tour de France, traditioneel het hoogtepunt van het seizoen, loopt uit op een aaneenschakeling van dieptepunten. De geloofwaardigheid van de sport is tot onder het nulpunt gedaald. Hoe is het dezer dagen om als gepassioneerd wielerliefhebber door het leven te gaan? De gordijnen dicht en alle deuren op slot?

"Ik heb minutenlang stil voor me uit zitten kijken toen ik het nieuws over de uitsluiting van Rasmussen hoorde", bekent Ossenaar Tom de Louw die samen met zijn vader Jos en de Nulandse leraar Peet Kappen de redactie vormt van het Brabantse wielertijdschrift 'Helden'.

De wielerhelden tuimelen van hun voetstuk, één voor één, de fans blijven in verbijstering achter. De Louw: "Vorige week zondag heb ik in een van de Alpenetappes nog de longen uit mijn lijf staan te schreeuwen voor Rasmussen. Als je dan dit nieuws te horen krijgt, heb je het gevoel dat je voor de gek gehouden bent."

Wordt het volgende nummer van 'Helden' een uitgave in mineurstemming? Dat niet, zegt De Louw. "Er gebeuren nog steeds mooie dingen in de wielersport. Zo'n Stef Clement die na een valpartij urenlang knokt om op tijd binnen te komen en dan vijf minuten te laat is. Zulke verhalen zullen we blijven brengen. Juist nu willen we niet alleen stil blijven staan bij doping. Ik denk dat er een nieuwe generatie op komst is die schoon rijdt. De wielersport moet hier even doorheen, maar zal er uiteindelijk sterker uitkomen."

Maar kan iedereen in de wielerwereld zo veel optimisme opbrengen nu heel de wereld ziet hoe verdorven het er aan toe gaat in de hoogste regionen van de sport? "Het is werkelijk afschuwelijk", zegt Sjef van Gestel, secretaris van de Tilburgse Wielerclub Pijnenburg en daar sinds jaar en dag bezig met de opleiding van de jeugd.

Van Gestel laat zich niet uit het veld slaan door alle dopingschandalen in de Tour de France. "We hebben 65 jeugdleden, 30 nieuwelingen en 15 junioren, jongens en meisjes tussen de acht en achttien jaar. Die worden niet voor geld in verleiding gebracht om doping te pakken. Nee, die brengen geld mee om te mogen fietsen. Wij proberen ze de liefde voor de wielersport bij te brengen en dadelijk over te dragen aan goeie amateurploegen waar ze verder opgeleid worden. Daar besteed ik vijftien tot twintig uur per week aan en daar ga ik gewoon mee door. Ik ben alleen bang dat er het komend seizoen moeilijker sponsors te vinden zullen zijn."

Van Gestel prijst zich gelukkig dat geen van zijn voormalige pupillen ooit betrapt is op het doping. Zou het gébeuren, dan is er volgens hem maar één remedie: "Levenslang schorsen, meteen!"

Henk Mutsaers uit Schijndel vierde in de jaren zeventig triomfen als amateurrenner en is nu actief als bestuurslid van de wielervereniging in zijn dorp. Ook hij ervaart de ontwikkelingen in de Tour als het drinken uit een gifbeker.

Maar ook bij Mutsaers geldt dat de passie voor de sport onverwoestbaar is. "Ja, ik blijf de Tour toch volgen op tv. Ik wil toch zien hoe het verder gaat met Boogerd. En als Thomas Dekker morgen een etappe wint, kijkt heel Nederland weer naar tv. Zo werkt dat ook wel weer."

Niettemin beseft Mutsaers dat zijn sport zware tijden doormaakt. "Het is allemaal heel vervelend, maar ik denk echt dat de wielersport straks weer de goede kant opgaat. Het zal nog een tijdje duren voor de geloofwaardigheid weer hersteld is, maar ik heb nu echt het idee dat er een ommekeer gaande is. Het is ook alleen mis bij de profs, dat komt door het grote geld. Nee, ik keek niet op van die uitspraak van Jans Koerts, dat iederéén in het peloton pakt. Dat zou jij toch ook doen als je zonder doping geen schijn van kans meer maakt? Maar ik geloof er niks van dat het bij de amateurs en bij de jeugd ook zo is. Of ik daar mijn hand voor in het vuur steek? Ja, dat durf ik wel. Ik zou in elk geval meteen stoppen als blijkt dat in mijn eigen club iemand aan de doping zou zitten."

Ook bij de Brabantse zakenman-in-ruste Wim van Drunen is de liefde voor de wielersport zo diep verankerd dat de huidige ellende er geen vat op krijgt. "Nou ja, vandaag hoef ik het etappeverslag even niet te zien, maar ik ben toch ook wel weer benieuwd naar de ontknoping van de Tour."

Van Drunen zit in de organisatie van Olympia's Tour, 's lands belangrijkste wielerwedstrijd voor amateurs. "Ik ben al dertig jaar actief in de wielersport en ik heb altijd een enorme bewondering gehad voor de manier waarop die renners kunnen afzien. Ja, het is nu een vervelende periode, maar het komt vast wel weer tot bedaren."

Maar is het niet zo dat Van Drunen verliefd is geworden op een sport die al decennialang door en door verrot is? Hij wil er niet aan. Zeker, de dopingzondaars moeten met harde hand uit het peloton verwijderd worden, maar de sport is zo groot en zo fenomenaal dat ze ook de affaires van deze Tour zal overleven.

Van Drunen vol overtuiging: "Ik heb net al weer een hotel geboekt voor het wereldkampioenschap in Stuttgart. Daar kan ik me nu al weer op verheugen, het is zo'n mooi wereldje. Echt, ik zou niet weten wat voor ramp er moet gebeuren voor ik de wielersport de rug toe zou keren."